Ελεγεία στη νύφη του Βορρά

Αυτό πρέπει να είναι το πρώτο post που γράφω από Θεσσαλονίκη... Όλα καλά και άγια στην Αθήνα (μην είμαστε και αγνώμονες), αλλά σαν τη γειτονιά και τους φίλους τους παλιούς τίποτα... Βόλτες, καφέδες, μπουγάτσες, σάντουϊτς με γύρο απ' ολα και χτυπητή και στο τέλος πήγαμε και στον Αγάθωνα, όπου είδαμε και το ξημέρωμα.



Τόσα χρόνια όταν μιλούσα με μη Θεσσαλονικείς για την πόλη ή διάβαζα σε περιοδικά περί διάχυτου ερωτισμού, χαλαρών ρυθμών, ζεστασιάς κτλ τα θεωρούσα όλα ένα κάρο μπούρδες, να που έφτασε όμως ο καιρός και γύρισε ο τροχός. Το σχόλιο του Ψηλού σχετικά με το πόσο βιαστικά περνάω τους δρόμους, σε σχέση με αυτόν που το παίρνει πιο χαλαρά. με χτύπησε ένα καμπανάκι. "Τι βιάζεσαι ρε; Να, αυτή είναι η διαφορά μας από την Αθήνα, εμείς και να χάσουμε το φανάρι δε μας νοιάζει, χαλλλαρά..."

Υ.Γ: Χίλια ευχαριστώ στη Μαρία (λέγε με Πώπωτα) που με πήρε τηλ και μου είπε πως ΚΑΙ στο μάθημα της Παρασκευής θα έχουμε μια παρουσίαση και μια εργασία!!!!