So much happened, So much to say!

Τι να πρωτογράψω σήμερα... Θες οτι στις 23 είχα γενέθλια, θες οτι πέρασα στον ΑΣΕΠ, θες πως διάβασα μονορούφι σχεδόν το Χάρι, θες ότι διασκεδάζω τρελά κέθε βράδυ με τα "Σύνορα της αγάπης" πέρασαν οι μέρες και χαμπάρι δεν το πήρα...

Όπως έγραψαν και οι γονείς μου στην ευχετήρια κάρτα (η οποία ήρθε εκ Θεσσαλονίκης μαζί με μια υπέροχη τούρτα black forest από τον Αγαπητό) πέρασα το πρώτο τέταρτο του αιώνα!!! Και ω! σαν θαύμα την ίδια μέρα βγήκαν και τα αποτελέσματα του ΑΣΕΠ. Ε, ναι λοιπόν, μαζί με άλλους 886 εκπαιδευτικούς πέρασα τις τρικατάρατες εξετάσεις. Τέτοια νέα, βέβαια, είναι πάντα χαρμόλυπα, γιατί πάντα υπάρχουν και αυτοί που δεν τα καταφέρνουν και δεν ξέρεις τι να τους πεις.

Σε ότι αφορά το Χάρι και το "Λασποαίματο" Πρίγπηπα πρέπει να πω πως από τις 615 σελίδες του, μπορεί κάλλιστα να διαβάσει κανείς τις τελευταίες 100 μόνο χωρίς να χάσει και πολλά. Το φινάλε πάντως είναι καταπληκτικό. Πολύ πριν κυκλοφορήσει το βιβλίο, υπήρχαν οι φήμες πως ένας κεντρικός χαρακτήρας πεθαίνει. Το να μαντέψεις ποιος είναι δεν είναι και τόσο δύσκολο, το να βρεις το δολοφόνο όμως... αυτό είναι άλλη υπόθεση. Πάντως νιώθεις και μια ανακούφιση, γιατί οι υποψίες τόσων χρόνων επιτέλους δικαιώνονται. Ξεσπάς βρε παιδί μου!
Έλπίζω να μη χρειαστεί να περιμένουμε άλλα δύο χρόνια για να διαβάσουμε και το έβδομο βιβλίο...

ΥΓ. Βικ, Βου, Άχι, Βασ και Φρου χάσατε την τούρτα!!!! Ζήλια, ζήλια!